Goedemorgen ambassadeur.
Ik wist niet dat u Universe Today las.
Ik vond dat ik beter op een ontmoeting met journalisten voorbereid moest zijn.
Ik vind het begrip 'pers' fascinerend, maar soms ook verontrustend.
Welkom bij de club.
Credit aanvaard. Identiteit bevestigd. Werp oud exemplaar in ter recycling.
Thuis krijgen wij alleen te horen wat we moeten weten, en niets meer.
Dat is traditie. - Wat zijn uw voorkeuren?
Standaard, met details over de zesde wedstrijd in de World Series.
Momentje. Hier komt uw persoonlijke editie van Universe Today...
de beste bron van informatie over de gebeurtenissen in het heelal.
Ga uw gang.
Identiteit bevestigd.
Credit aanvaard. Standaard voorkeuren?
Jullie mogen die constante nieuwsgierigheid nodig hebben...
maar Minbari respecteren andermans privacy.
Overmatige nieuwsgierigheid...
Rubriek Blik op Minbari is niet beschikbaar. Aanvaardt u de editie?
Blik op Minbari?
Het is goed om te weten wat uw volk over het mijne zegt en denkt.
Bovendien...
leer ik zo dingen over m'n wereld vóór me verteld wordt wat ik moet weten.
Marskolonie, Syria Planum
Derek, ben jij het?
Ik heb het gehaald. Ik heb het je gezegd.
Het is me gelukt. Ik heb de info.
Je moet naar een ziekenhuis. - Daar is geen tijd voor.
Hier is het. Breng het naar ze toe.
Breng het naar Babylon 5. Vertel hen...
Vertel hun dat er gevaar dreigt, van binnenuit.
Vertel het ze.
Jullie naar voren, jullie die kant op.
Het Babylonproject was onze laatste en beste hoop op vrede.
Een wereld op zich, 8 kilometer lang en gelegen in neutraal gebied.
Een plek voor handel en diplomatie voor mensen en buitenaardse wezens.
Een glanzend baken in de ruimte, eenzaam in de nacht.
Het derde tijdperk van de mensheid was begonnen.
Het was het jaar van de Grote Oorlog.
Dit is het verhaal van het laatste Babylon-station.
We schrijven het jaar 2259. De naam van het station is Babylon 5.
Goedemorgen, Mr Garibaldi. - Goed geslapen?
Ja, bedankt. Ik ben vanochtend vroeg in de tuin gaan wandelen.
Weet je wat ik mis? Wat ik al bijna vier jaar niet gezien heb?
Nee, wat dan? - Bomen.
Er staan veel fruitbomen in de boomgaard.
Dat is niet hetzelfde.
Ik bedoel grote, knoestige, massieve, eeuwenoude bomen met diepe wortels.
Sequoia's, sparren, pijnbomen en dergelijke.
Bomen, begrijp je wel? Ik mis ze.
Alles veilig? Mooi. Wat is er?
Wat vindt u van wat ik gisteren zei? - Wat betreft Talia?
Ze kan erg nuttig zijn.
Om de coup aan het licht te brengen, hebben we alle mogelijke hulp nodig.
Misschien heb je gelijk. Ze was ook ontdaan over de dood van de president.
Ze wil ons vast wel helpen.
Zal ik iets regelen? Over een paar dagen?
Ongelofelijk dat dit ons twee jaar heeft gekost.
Je hebt het niet makkelijk gemaakt. - Ik? En jij dan?
Ik ben meelevend en begrijpend geweest.
Had toch gewoon toegegeven dat ik gelijk had.
Wat ben jij koppig.
Ivanova hier. - Wilt u naar de Koepel komen?
Er is net een schip door de ruimtesluis gekomen.
Nu hangt het daar maar.
Ik kom er aan. Sorry.
Ik ben toch klaar. Ik moet trouwens een slaapplaats gaan regelen.
Wat is er mis? - De luchtrecycling werkt niet goed.
Bijna het hele station is volgeboekt.
Ik kan het in Sector Bruin proberen... - Dat zou ik niet doen.
Als je wilt, kun je vannacht wel bij mij logeren.
Dat kan ik niet doen. - Het lijkt me wel gezellig.
Echt? - Wat zei ik nou?
Goed dan. Bedankt. - Tot vanavond.
Koolstofsporen op de romp. Ze is beschoten.
Onbekend schip, hier Babylon Control. Geef antwoord.
En? - Niets. Eén levensvorm aan boord.
Haal maar binnen. Zorg voor een medteam.
Weet u al welk schip het is? - Nee, het serienummer lijkt me vals.
Is het al gerapporteerd? - Ik wil eerst weten wat erin zit.
Eén opvarende. Ze is bewusteloos en gewond.
Haal haar eruit.
Medlab 1, één patiënt, menselijk. Oorzaak en aard trauma onbekend.
Begrepen. We zijn gereed.
Wilt u het weten als ze bijkomt? - Ja. Ik ga naar de kapitein. Zodra...
Hela, wacht even.
Ik ken haar. Dat is Lyta.
Wie? - Lyta Alexander.
Onze eerste commerciële telepaat, twee jaar geleden.
Ze arriveerde op 3 januari 2257. Zes weken later vertrok ze.
Dat is niet lang. Was er een probleem? - Dat kun je wel zeggen.
Ze kwam één dag eerder dan ambassadeur Kosh.
Die werd meteen het slachtoffer van een aanslag.
Lyta heeft hem gescand om z'n leven te redden.
Ze is niet in z'n beschermpak geweest, maar wel in z'n geest.
Ze is de enige mens die dat overleefd heeft.
Wat zag ze? - Dat Sinclair de moordenaar was.
Het bleek echter iemand met een wisselnet te zijn.
Dat kostte Jeff bijna z'n carrière.
Daarna is ze uit beeld verdwenen?
Zij en de dokter die Kosh gered had, werden teruggeroepen.
Na die scan is ze nooit meer de oude geworden.
Het is moeilijk uit te leggen, maar ze was ineens veranderd.
Je bent veilig. Dit is Babylon 5.
Rustig, je hebt veel doorstaan.
Heb je pijn? Heb je iets nodig?
Laat dat.
Ik moet de kapitein spreken. - Nu?
Het is dringend. Ik moet hem spreken, meteen.
De anderen ook. Ik wil niet met iemand alleen zijn.
Waarom? - Vertel hem maar...
dat één van jullie een verrader is. Dat kan ik bewijzen.
Deze informatie heeft twee man het leven gekost, en mij bijna ook.
Dit station is echter belangrijk...
veel belangrijker dan jullie weten.
Ik moest jullie komen waarschuwen.
Waarvoor?
Mr Garibaldi heeft u vast over mij verteld.
Je was hier twee jaar geleden gestationeerd...
je hebt ambassadeur Kosh gescand en ging daarna in rook op.
Ze wilden weten wat ik in Kosh' geest zag.
Ze geloofden niet dat m'n rapport volledig was.
Er was alleen de herinnering aan de aanval, en een gevoel.
Wat voor gevoel?
Ik kan het niet beschrijven.
Dat probeer ik al twee jaar, vergeefs.
Ze geloofden me niet.
Zes maanden geleden wist ik met een shuttle naar Mars te ontkomen.
Sindsdien probeer ik naar de Vorlons te gaan.
Die laten niemand toe. Wie het probeert, komt niet meer terug.
Dat weet ik.
Sinds ik ambassadeur Kosh heb gescand, word ik erheen getrokken.
Ooit zal het me lukken.
Ze zullen me ontvangen, dat weet ik.
Op Mars ben ik betrokken geraakt bij het verzet.
Ik had geld nodig, en naar goede telepaten is altijd vraag.
Een week geleden werd een van ons vermoord...
op de terugweg van een verkenningstocht in Syria Planum.
Daar verricht Psi-Korps onderzoek.
Onze man had een geheim project van Psi-Korps ontdekt.
Een spionageproject.
Ze behandelen er mensen met drugs en dieptescans...
om ze een nieuw karakter te geven dat op maat van Psi-Korps gesneden is.
Dat karakter wordt zo diep in het onderbewuste verstopt...
dat het zelfs aan dieptescans ontsnapt.
Maar het is er altijd, kijkend, luisterend, spionerend...
tot het een wachtwoord doorkrijgt.
Dat moet telepathisch verzonden worden.
Op dat moment wordt het echte karakter vernietigd...
en komt het verborgen karakter boven.
Je bent dus een spion zonder het te beseffen.
Precies. Ze hebben nu mollen in diverse overheidsinstanties...
waaronder Babylon 5.
We weten niet wie, maar iemand is niet degene die hij of zij lijkt te zijn.
Het moet iemand zijn die toegang heeft tot belangrijke informatie.
We weten alleen een codenaam: Control.
Denk je echt dat we dat geloven?
Hoe weten we dat dit geen verzinsels zijn?
Omdat ik het wachtwoord heb.
U kent me niet, vertrouwt me wellicht niet, maar ik kan het bewijzen.
Als u het goedvindt, zal ik uw stafleden telepathisch sonderen.
Ik zal niet scannen, lezen of jullie privacy schenden.
Ik verzend het wachtwoord om te zien wat er gebeurt.
M'n staf stelt twijfel aan hun loyaliteit niet op prijs.
Het gaat niet om loyaliteit. De spion weet niet dat hij een spion is.
Ze merken er niets van. U hoeft ze niets te zeggen.
Ik moet ze alleen kunnen zien, verder niets.
We zullen het bespreken, en laten je ons besluit weten.
Wacht niet te lang.
Het geïmplanteerde karakter zal uit zelfbehoud op gevaar reageren.
Ik ben zo'n gevaar.
Tot dit voorbij is, wil ik niet alleen zijn met één van jullie.
Hou elkaar maar goed in de gaten.
Bedankt voor de tip. Ik zal je door een wacht...
nee, twee, in een cel laten stoppen tot we een besluit genomen hebben.
Bewaking.
Stop haar in een cel.
Deze kant op.
Opmerkingen?
Zegt de term 'om de dooie dood niet' u iets?
Zou u morgen tijd hebben om over de voedselhulp aan de Narn te spreken?
Natuurlijk. Noem maar een tijd.
Is alles goed met u?
Ja, hoor.
Of eigenlijk niet. Het is een rotdag geweest, ambassadeur.
Wilt u erover praten? - Nee.
Telkens als je alles op orde denkt te hebben en alles goed lijkt te gaan...
krijg je een schop voor je kont.
Voor je wat kon?
Wat kon u niet doen voor u een schop kreeg?
Nee, dat is...
Dat is een lichaamsdeel.
U heeft vreemde gaten in uw woordenschat.
Bij m'n voorbereiding kwamen de meer kleurrijke uitdrukkingen niet aan bod.
Die vond men ongepast voor religieuzen.
Dan mist u een hoop. - Dat merk ik.
Kont.
Ik kont, jij kont, hij of zij kont...
Nee, het is...
U klinkt als een veerpont. - Veerkont? Dat lijkt me niks.
Groot gelijk. Mij zint het ook niks.
Dan zijn we het dus eens. - Reken maar van yes.
Ziet u nu wel? Gaat er toch nog iets goed vandaag.
Zo werkt het universum.
Heb wat geduld, dan draait het wiel.
Ik ben klaar met dat onderzoek.
Ik kom er aan.
Ik moet gaan.
Een prettige dag verder, kapitein.
U ook, ambassadeur.
Ik ben haar verhaal zo discreet mogelijk nagegaan.
Franklin's contacten bevestigen dat het verzet haar heeft geholpen.
Misschien moet ze hier juist problemen veroorzaken.
Dat is onwaarschijnlijk.
Je kent haar niet goed genoeg om dat te weten.
Ze is hier maar een paar maanden geweest.
Dankzij haar was Sinclair bijna veroordeeld.
Dat weet ik, maar ik voel gewoon dat ze de waarheid spreekt.
Stel dat je gelijk hebt.
Denk eens aan je tweede man, die je neergeschoten heeft.
Misschien doelt ze op hem, misschien was hij Control.
Dat kan. En ze kan niet weten dat hij weg is.
Precies. Als ze de waarheid al spreekt.
En dat staat nog te bezien.
Zeg, het is laat en we zijn al de hele dag in touw.
Ik wil er een nachtje over slapen.
Het kan nog wel een paar uur wachten.
Heb je nog met Ivanova gepraat?
Die is nog door het dolle heen.
Je weet hoe ze over telepaten denkt. - Daar komt ze wel overheen.
Die kast zal ons nooit meer bedreigen.
Sorry, ik heb een slechte dag gehad.
Hoe was de douche? - Heerlijk. Eindelijk weer een echte.
Wil je thee? - Graag.
Ken je Lyta Alexander, een telepaat?
Ze zat een klas lager dan ik.
We hebben zes maanden samen stage gelopen bij het Korps. Hoezo?
Denk je dat ze te vertrouwen is?
Ik geloof van wel. - Je weet het niet zeker.
Het was lang geleden. Ze was heel aardig, heel lief.
We waren ooit vriendinnen.
Mensen kunnen natuurlijk veranderen, maar Lyta? Dat lijkt me niet.
Bij welke afdeling van het Korps liep zij stage?
Psi-Politie.
Dat was niks voor haar, dus werd ze een commerciële teep, net als ik.
Dat is Psi-Korps-slang. Teep staat voor telepaat, teek voor telekinese.
Wat is er? - Ik weet niet wie nog betrouwbaar is.
Dat heb ik ook de laatste tijd.
Ik heb besloten...
dat ik maar één persoon hier onvoorwaardelijk vertrouw.
Jou.
Ik heb een karweitje voor je. In cel 8 zit een gevangene, Lyta Alexander.
Breng haar straks naar cel 15. Daar staat een bed.
Ze blijft nog wel even. - Goed, chef.
Maak je nog steeds reclame? - Als bijverdienste.
Zolang het Ministerie van Vrede betaalt, blijf ik dit dragen.
We moeten u naar een betere cel brengen, daar kunt u slapen.
Daar ben ik wel aan toe. - Kom mee.
Blijf achter me.
Hierheen. Kom mee.
Ze is na vannacht niet meer gezien?
Hoe is het met de bewakers? - Eén dood, de ander zwaar gewond.
De schutter is niet gezien. Lyta was het doelwit.
Geweldig. Was ik bijna overtuigd dat ze het mis had, gebeurt er zoiets.
Dit bewijst nog niets.
Wie wisten dat ze hier was? Jij, ik, Garibaldi, Franklin en enkele anderen.
Wie is het? - Weet ik niet.
Dat is het hem nou juist.
Dat kunstmatige karakter beschermt zichzelf.
De dader herinnert het zich vermoedelijk niet eens.
Het kan iedereen zijn. - Zorg dat je haar vindt.
Stop haar in een cel tot dit uitgezocht is.
Doe ik. - Nog één ding.
Na dit incident neig ik ertoe ons door haar te laten sonderen.
Vorig jaar heb ik geweigerd. Daar blijf ik bij.
Dit is iets anders.
Ze gaat niemand scannen, ze verzendt alleen het wachtwoord.
Ik wil niet... - Ik weet hoe je erover denkt.
Als er een spion is, moeten we dat weten.
Onze levens staan op het spel.
We moeten elkaar kunnen vertrouwen, anders zijn we er geweest.
Zolang dit speelt, kan dat niet. Het is de enige oplossing.
Als ze tenminste in leven blijft.
Uw aanbod voor handelsbetrekkingen met de Lumati heb ik overwogen.
Onder de huidige diplomatieke omstandigheden is het helaas...
Ontvangst.
Ik weet niet of u me nog kent. Ik heb ooit voor u bemiddeld.
Natuurlijk. Lyta Alexander, nietwaar? Bent u weer op Babylon 5?
Sorry dat ik u stoor. Ik heb uw hulp nodig.
Kunt u over een uur in Bruin 3 zijn?
Ik denk het wel. Zit u in moeilijkheden?
Tot over m'n oren, ambassadeur.
Tot over een uur.
Ah, daar ben je. Ik zocht je al.
De reparaties zijn klaar. Ik kan m'n hut weer in.
Kan ik m'n spullen pakken? - Natuurlijk.
We hebben vanochtend nauwelijks gepraat. Is alles goed met je?
Ja hoor. Ik heb alleen veel aan m'n hoofd.
Wil je erover praten? - Nu niet. Later misschien.
Toen ik vannacht wakker werd, was je weg.
Ik wilde een luchtje scheppen.
Zoals ik al zei, ik heb veel aan m'n hoofd.
Alles verandert zo snel.
Kan ik echt niets doen?
Niemand kan iets voor me doen.
Ik heb...
Ik heb dingen verborgen gehouden. - Iedereen heeft geheimen.
De mijne blijven me achtervolgen.
Als je mensen moet vertellen dat je ze jaren belogen hebt...
ze in gevaar hebt gebracht...
hoe kun je ze dan nog recht aankijken?
Ik weet alleen dat de mensen om je heen om je geven.
Niets wat je vertelt, zal ze van je kunnen vervreemden.
In dit geval weet ik dat zonet nog niet.
Dat kan zijn.
Hoe dan ook...
ik sta voor je klaar als je me nodig hebt.
Kan ik u even spreken?
Ik heb haast, ambassadeur. - Mooi, ik ook.
Ik kreeg net een boodschap van Lyta. U zoekt haar toch?
Dat is zachtjes uitgedrukt. Waar is ze?
Ik heb haar beloofd dat niet aan u te vertellen.
Ze wil terugkomen, maar alleen als iedereen aanwezig is.
Ze wil niet met iemand alleen zijn.
Ze heeft niets uitgelegd? - Nee, en ik heb niets gevraagd.
Goed, zeg haar dat zij het tijdstip mag vaststellen. We zullen er zijn.
Ik heb mezelf binnengelaten. Je moet je code vaker veranderen.
Is alles goed met je?
Sorry, ik dacht dat ik dit aankon.
Wat?
Geen enkele telepaat mag m'n geest binnendringen. Nooit.
Ik begrijp hoe je je voelt... - Nee, dat begrijp je niet.
Dat kun je niet...
omdat je het niet weet.
Wat weet ik niet?
Je weet dat m'n moeder telepaat was.
Vanaf m'n geboorte kon ze in m'n gedachten komen...
op een wijze die ik niet kan beschrijven.
Wat je niet weet...
is dat ik leerde haar buiten te houden.
En daarna gebeurde het soms...
dat ik haar geest aanraakte.
Ik ben een latent telepaat.
Waarom heb je dat nooit verteld? We vertrouwen elkaar toch?
Het gaat niet om vertrouwen.
Ik heb dit m'n leven lang geheim gehouden. Dat verander je niet zomaar.
Wat ik nu doe, is al moeilijk genoeg.
Je hebt gelijk.
Het spijt me.
M'n moeder heeft er drie woorden ingehamerd: Vertel het nooit.
Ze leerde me tests te misleiden om uit handen van Psi-Korps te blijven.
Ik ben vermoedelijk niet eens een P1.
Ik kon alleen m'n moeder lezen.
Soms kan ik emoties opvangen.
Ik kan scans blokkeren, en ik merk het als ik gescand word.
Verder niets.
Maar dat is genoeg voor Psi-Korps.
Lyta zit niet bij het Korps. Ze is op de vlucht.
Dat weet je niet zeker. - Maar Garibaldi gelooft haar.
Garibaldi gelooft niemand.
Precies.
Ik weet dat dit moeilijk voor je was.
Laat me erover nadenken.
Misschien vinden we er iets op.
Al die toestanden de laatste tijd ook.
Soms weet ik niet meer wie ik ben.
Weet je wie ik ben?
Ik herinner me net een droom van een paar maanden geleden.
Een boodschap van ambassadeur Delenn.
En die luidt? - Eén woord: Nu.
Wil je dat ik blijf?
Nee, ik red me verder wel. - Bedankt voor je hulp, Delenn.
En, gaan we het doen? - Ja, en je begint met mij.
Echt?
Anders kan ik het de anderen niet vragen.
Zend het wachtwoord.
Wanneer begin je?
Het is al gebeurd. U bent het niet.
Niets. U bent het niet.
Gefopt.
Michael, als je me dat nog eens flikt...
Ik kon de verleiding niet weerstaan.
Laat Ivanova maar even zitten.
Er zijn nog genoeg anderen te controleren. Aan de slag.
U wilde me spreken?
Dat klopt.
Ik wilde u zeggen dat ik uw werk waardeer.
Dat was het.
De volgende.
Bedankt voor je komst.
Dat is alles.
Was dat het?
Ja, je kunt gaan.
De volgende.
Bedankt voor je komst.
Ik heb je werk geëvalueerd. Gefeliciteerd. Goed gedaan.
Dat was alles.
Plaats rust.
Gaat het? - Dat was alles.
Dank u, dat was alles.
En? - Niets.
Hij is het niet, de rest ook niet.
Anders had hij wel gereageerd.
En wat doen we nu? Gaan we gewoon door?
We hebben meer dan 5000 technici, en verder dokwerkers, medici etcetera.
Hoe lager hun positie, hoe kleiner de kans dat we onze man vinden.
Kijk me niet aan, of wil je je ogen soms kwijt?
Ik weet wat ze suggereert. - Onzin.
Het geïmplanteerde karakter zal alles doen om ontdekking te voorkomen.
Denk je dat ik het ben? - Je bent duidelijk bezorgd.
Vertel ons eens wat je verbergt. - Nu is het genoeg.
Kijk ons nou. Dit is precies wat Psi-Korps wil:
Dat we bang voor elkaar zijn.
Verdeel en heers, een stokoude tactiek.
Jullie willen zeker niet samen Kumbaya zingen?
Goed dan. - Dit is niet het moment...
Goed dan, zei ik.
Nu, voor ik me bedenk.
Ze blokkeert me.
Zo is het genoeg. Vooruit.
Zij is het niet.
Het spijt me.
Val toch dood.
Ah, daar bent u. Ik zocht u.
Grote genade, zij is het.
Takkewijf.
Hier met m'n pistool.
Jij hebt me verlinkt. Je gaat eraan, hoor je? Je gaat eraan.
Sluit haar op in haar hut.
Het Korps is moeder, het Korps is vader. Jij gaat eraan.
We zullen je vinden. Het Korps zal je vinden.
Ik kan het nog steeds niet geloven. Hoe kon ze ons dit aandoen?
Het is haar schuld niet.
Ze droeg dat kunstmatige karakter mee zonder het te weten.
Dat is voorbij. De vraag is nu: Wat weet ze van onze activiteiten?
Ze kent de vluchtroute van het verzet. Dat zal ze het Korps wel vertellen.
Dat zal niet toegeven dat het beetgenomen is.
Wat doen ze als ze van zijn aandeel horen?
Niets openlijks, denk ik.
Ze kwamen hier gevluchte telepaten zoeken en doden.
Dat willen ze vast geheimhouden.
Ze zullen ons nu beter in de gaten houden.
Dat is mijn werk. Ik hou ze hier zo veel mogelijk weg.
Nog meer ideeën?
We weten van hun spionageproject.
Zowel zij als wij hebben dus iets te verbergen.
Een ouderwetse patstelling. - Zeg dat wel...
maar wees eerlijk, ze weet een heleboel.
Het had erger gekund. Ze zat bijna in onze groep.
Als Lyta een week later was gekomen... - Stonden we nu voor de krijgsraad.
Is er nog iets waarmee we onszelf kunnen beschermen?
Ik heb een probleem met ambassadeur Kosh. Ik kreeg steeds beelden door.
Het was opzet.
Wat stond er op dat datakristal?
Bespiegeling. Verrassing. Ontzetting. Voor de toekomst.
Misschien wel. Ik ga het uitzoeken.
Prima. - Waar is Ivanova trouwens?
Ze moest nog wat afhandelen, zei ze.
Ik wilde je nog even spreken.
Ik weet dat het jouw schuld niet is.
Ik hoop dat een deel van je me nog kan horen.
Een echte romantica.
Het programma is voltooid. De Talia die jij kende, bestaat niet meer.
Alleen ik ben er nog.
Je weet niet hoe het is om in de diepte van haar geest te moeten leven...
toekijkend, lachend om jullie hierbuiten...
dwaas, kleingeestig, dom.
Ik zat in haar gevangen.
Alleen als ze sliep, kon ik tevoorschijn komen.
Haar onzichtbare zuster.
En jij geloofde alles wat ze tegen je zei.
Alles wat je wilde horen.
Alles wat ik haar influisterde terwijl ze lag te slapen.
De woorden die haar dichter bij jou brachten...
en bij wat je wist.
Je zou je eigen blik eens moeten zien...
m'n goede, lieve vriendin Susan.
Je hebt gelijk.
De Talia die ik kende, is dood.
Hier ben ik weer.
Ik kan niet blijven.
De kapitein zorgt dat ik hier weg ben voor de Psi-Politie komt.
Ik moest je nog een keer zien voor m'n schip vertrekt.
Ik heb het ze niet verteld.
Ik heb het niemand verteld.
Ik heb het in een piepklein hoekje van m'n geest verborgen.
Ik zou het meegenomen hebben in m'n graf.
Alleen 's nachts, als ik alleen was...
opende ik het deurtje waarachter de herinnering aan jou verborgen lag...
en luisterde ik naar je stem...
liet ik me door je in slaap zingen.
Ik hoop dat ik terug kan komen...
maar dat weet ik niet.
Voor die tijd...
wil ik je nog eens zien.
Nog één keer, voor ik vertrek.